::::: Ali Daşqın

Çəkib gedərsəm...

Sənin gözlərində ölmək istədim

o da mənə pay olmadı nə yazıq!

Və dodaqlarında gülmək istədim

dodağıma tay olmadı nə yazıq!

Çarəsiz

içimə çəkildim qəribcəsinə

Umudsuz

dərdimi açmadım heç özgəsinə.

Gecələr taxıldım telefon səsinə

heç ondan da hay olmadı nə yazıq!

Düşüb ölürsəm

qatilim sən olacaqsan

Çəkib gedərsəm

həsrətimi çəkən də sən!

Xatırlarmısan?

bir gün, üz-üzə, göz-gözə görüşdük.

harika idi

yanar dağlar kimi

bir-birimizə sokulduk.

Güz gülləri və payız yarpaqları kimi töküldük.

Və sonra

oxucusuz kitab kimi büküldük.

Sən,

çantanın bağını oynadarkən

“ bu yaxında məndən də doyacaqsan “ dedin.

Amma mən doymadım.

Tam tərsinə, alışdım, öyrəndim.

Və hətta susadım sənə.

Və sən

qana bulaşmış biçaq kimi kipriklərini,

gözlərininəlinə verdin.

İzin-izin izlədin məni.

Həzin-həzin gözlədin məni.

İndi burdayam, qarşında

öldür də, bitsin bu sevda.

Düşüb ölürsəm

qatilim sən olacaqsan.

Çəkib gedərsəm

həsrətimi çəkən də sən!

Çevrəmdə bir sürü ulduzum oldu.

Hayranlarım mənim için saçını yoldu.

Amma nədənsə

mənim içimə sənin acın və nisgilin doldu.

Mən,

odlara alışmaz, ocaqlara yanmaz,

alovlara qovrulmazdım.

Yanıram indi, sənin için

oysa sən,

sop-soyuq yataqlarda

səp-sərin qollarda

və buz kimi dodaqlarda üşüyüb durursan.

Düşüb ölürsəm

qatilim sən olacaqsan.

Çəkib gedərsəm

həsrətimi çəkən də sən!

Və indi

əlində bir qatar əlvida şarkısı

və belində ayrılıq xəncəri.

Çək də, bitsin bu sevda

Düşüb ölürsəm

qatilim sən olacaqsan.

Çəkib gedərsəm

həsrətimi çəkən də sən!

Sən!

----- ------- -----

Ali Daşqın

++++++++++