Dilim mahnısın dınlıyə bilərsiniz:

"Latin qrafikalı Azərbaycan əlifbasına çevirən: Sarı Gəlin (Pəri) - 12 Fevral 2006"

Dünya Ana dili günü munasibətilə

“Ana dilim şirin dil.”

Omuzumda bir foto maşını, əlimdə bir çanta yola düşürəm. Məqsədim bir ilk okuldur. Məktəbin müdürü K... xanımla zəngləşib, məktəbdə bir neçə müəllim və uşaqlarla söhbət etmək üçün izin almışdım.

Yolda öz-özümə düşünürəm: "Uşaqlarla necə danışacam? öz suallarımı necə onlara düşündürəcəm."

Məktəbin önünə yetişirəm. Biraz dayanıb içəri gedirəm. Bir yaşlı qadın mənə sarı gəlib: "nə işiniz var idi?" deye mənə baxır. "bağışlayın, K... xanımla görüşəcəkdim". Buyurun deyib məni müdürün otağına aparır.

K... xanım masanın arxasından mənə baxıb buyurun deyir. Özümü tanıtdırıram. K... xanım məktəbin həm müdürü həm də birinci sınıfların müəllimidir. Onunla çeşitli məsələlərə görə danışıram. O da məktəbin və özünün adının aparılmaması şərtilə mənimlə danışmağa razılaşır. Çox sözdən sonra 21 fevral dünya ana dili günündən söz açıram. Bu məsələdən əsla xəbəri olmadığını deyib, artırır “Yəqin bu günü bu ildən bizim ölkədə qeyd etməyə qərar alıblar! Yoxsa biz ana dilimizə görə heç bir iş görə bilmərik!!.”

_ : Sizcə birinci sınıfda ana dilinin dərs verilməsi yaxşı olar mi?

_ : Müəllimlər birinci sınıfda uşaqlara dərs verməkdə çox çətinliklərlə üz-üzə gəlirlər. Alfabeti və kəlimələri uşaqlara öyrətmək çox çətin olur. Uşaqlar iki yolun arasında qalırlar. İlk günlərdə onlar bir çox cavabsız suallara rastlaşırlar. Çörək yoxsa Nan? Qardaş yoxsa Bəradər? Və və və...

Bu sorular illər boyu uşağın beynində dolaşıb durur və onlara heç vaxt da cavab tapa bilmir!.

Azərbaycanın uşaqları bu günkü vəziyətdə dərslərini heç anlamadan, düşünmədən yalniz əzbərləyirlər!. Bu da gələcəkdə onların savadsızlığına səbəb olur.

K... xanım əlavə edir: bilmirəm türkcə yazıb öyrətmək olabilər mi yoxsa yox, ancaq əgər belə bir iş gərçəkləşirsə həm müəllimlərin işi rahat olar, həm evladlarımız artıq dərslərini düşünərək, anlayaraq öyrənə bilərlər.

Soruşuram: “sözlərinizdə uşaqlara rast gələn paradukslardan söz açdınız. Uşaqlar bunlardan sizə söz açıblar mi?”

K... xanım: “bəli, bir gün kilasda uşaqların biri məndən soruşdu ki: ‘xanım müəllim, mənim anam deyir ki Tehrandakilar Farsdılar, amma axı onlar da bizim kimi və TVdəki kimi danışırlar.’ Doğrusu ona cavab vere bilmədim. Uşaq belə bilirdi ki Farsların dili başqadır və TVdə danışılan dil Fars dili yox bəlkə bizim dilimizdir!!.”

K... xanım sözlərinin ardında məktəblərdə özəlliklə birinci sınıfda ana dilimizin dərs verilməsini cox önəmli bilib, bunu Azərbaycan uşaqlarının daha yaxşı dərs oxumaqlarında və gələcəklərinin parlaq olmasında düzgün bir təməl deyə artırır.

K... xanımdan icazə alıb bir sınıfa gedirəm. bu sınıfın müəllimi gəlməyibdir.

Kiçik qız uşaqları məni görüb biraz hoyuxurlar. Ancaq xanım müdürü mənim yanimda gördükdən sonra ayağa durub birlikdə salam verirlər.

“...salam... sobh be xeyr... xanum modir... be kelase ma xoş amədid!” (farsca)

(tərcümə) “...salam... sabahınız xeyir ... xanım müdür... bizim kilasa xoş gəlmisiniz.”

Xanım müdür məni uşaqlara tanıtdırıb və onlardan mənim suallarıma cavab vermələrini istəyir.

Müdürdən icazə alıb, lövhədə 'Ana dilim şirin dil' yazıb, uşaqlara deyirəm: "Hər kimsə bunu oxuya bilir əlini qaldırsın. Üç nəfər əlini qaldırır." Birisini lövhə önünə çağırıb, yazının oxumasını istəyirəm.

Oxuyur: “Ana dilim şirin dil.”

Uşaqlara baxıb deyirəm: "Hamınız oxuyun."

Hamısı oxuyurlar: “Ana dilim şirin dil.”