Mehran Rəhimi

Cəsarətlə ”Mən ana dilimdə oxumaq istəyirəm” söyləyən kiçik yaşlı, böyük millətin qəhrəman oğlu Mehran Rəhiminin şərəfinə baş əyirik.

Bir düşüncə, bir ideal millətin bütün qatmanları (layələri) tərəfindən mənimsəndiyi zaman dünyanın ən böyük orduları belə o milləti məğlub edə bilməz. Əslində millətin oyanışı və öz milli haqllarının miqyası haqqında bilgi sahibi olması demək, millətin bütün qatmanlarının bu həqiqəti idrak etməsi anlamındadır. Bu həqiqət bir zərurət və ehtiyac kimi ortaya çıxdığında, o ehtiyacı bərtərəf etmək üçün şəxsiyətlər də yetişəcəkdir. Çünük azadlıq zərurətin, dərki anlamındadır. Burada Bəxtiyar Vahabzadənin bir şeirini söyləmək yerinə düşər:

“Hələ azadlığı hiss edir bu xalq

Şirin arzu kimi, xoş niyyət kimi

Hələ azadlığı dərk etmir ancaq

Bir ehtiyac kimi, zərurət kimi

Elə danışırıq, bəs əməl hani?!

Sözlər beyindəki pası əritməz

Zərurət bilməsə azadlığını

Xalq onun yolunda ölümə getməz

Budur ilk borcumuz, ilk vəzifəmiz

Demişəm qardaşlar, deyirəm yenə

Xalqın nəzərində azadlığı biz

Qaldıraq zərurət səviyəsinə”

Mehran Rəhimi öz davranışı ilə bir tarix yaratdı. Xalqın nəzərində milli azadlıq anlayışını zərurət səviyəsinə yüksəltdi. Əslində isə bu milli yolun yolçuları başından bəri olmuşdur, çox olmuşdur. Lakin bu yaşda bir çocuğun qalxıb da “mən Türkəm, öz dilimdə oxumaq istəyirəm” deməsi və bu üzdən də dövülməsi insanların vicdanını təsirləndirən bir qəhrəmanlıq hadisəsidir. Bəlkə bu qəhrəmanlığı hər bir milli Azərbaycan insanı gerçəkləşdirmək istər, Ancaq Mehran Rəhiminin bu heysiyətli davranışında hər kəs öz heysiyətini sərgilədi sanki. Bəlkə bizlər də bu qəhrəmanlıq qarşısında gözlərimiz dolaraq “Yaşasın Azərbaycan”, “Yaşasın bu yurdun mərd oğulları”, “yaşasın Mehran Rəhimi” söyləyərək öz özümüzə pıçıldamışıq. Pıçıltımı bu? Deyil, pıçıltı deyldir. Bu tufan səsidir. Bu tufanın, Azərbaycana milli haqlarını gətirəcək bu fırtınanın görüntüsünü Mehran Rəhimi adında bir Azərbaycanlı Türk çocuğun timsalında gördük. Gördük və düşündük. Mehran Rəhimi bir daha bizi dərin dərin düşünməyə və əməl etməyə çağırdı. Mehran Rəhimi həyəcan, eşq və istək dolu bir ehtiyacı haykırdı, Azərbaycan tarixinə bağırdı. Onun o uşaq vücudu dövüldü, əzildi. Mehran Rəhimini bu insani istəyindən dolayı dövənlər Böyük Azərbaycan Türk millətinin haq fəryadını boğmağa çalışdılar. Yalnız Azərbaycan evladları özgürlük və eşq nəğmələrini söyləyirlər. Özgürlük şarkısını söyləyəcəyik. Bir ağızla deyəcəyik:

“Nə vaxtacan qalacaqdır

Qolu bağlı Azərbaycan

Qalx ayağa ya azad ol

Ya tamam yan Azərbaycan”

Pərı (Sarı Gəlin) - Oktyabr 2005