|
Səadət
...... Bir daha saata baxdım... 15 dəqiqə olardı ki bir boş
taksı gözləyirdim... Günəşin isti nəfəsi artıq
yanaqlarımı və gözlərimi yandırmağa başlamışdı!...
durduğum yerdən biraz üstlük, bir ağac bütün səxavət
ilə saçların pərişan edıb və ətrafına
sərın bir kölgə sərmişdi!
Çarəsız ağaca tərəf hərəkət edım bəlkə
inadla şaxan günəşın əlindən qurtulmuş olam. Arxaya döndüm
və birdən gözlərim yaşlı bir qadının qəmlı
baxışlarına toxundu. Ağacın kölgəsində, bir daşın
üstündə oturub, bəzən başın sağa, sola çevirib, yerdə bir
şey axtarırdı!... düşündüm ki nəsə itirib. Çox gəzib
tapmayainca, indi belə ümidsiz baxır amma hələ də istəmir
itirdiyinin anidən yox olmasına inansın! Üzümü döndərıb və yenə
xiyabana baxdım, taksıdan xəbər yox idi.
Əlimdəki kitabi açdım. İlk səhifənin başında öz
yazım gözümə dəydı Ana can... olaram dərdə həmdəm...
sənı qəmlı görəndə... yadıma gəlir bu yazını
universitətdə dərsdə olanda yazmışdım. Ustadım
ana haqqlarından və ananın necə qimətli bir varlıq olduğundan
danışıb, mən də bu mahnı sözü ürəyımdən keçıb,
onu kıtabın ilk səhifəsinə yazmışdım.
Dərın fikirə dalmışdım ki hiss etdim biri adımı
səslədı!... həmən başımı qaldırıb hər
tərəfə baxdım, kimsə yox idi! Amma o yaşlı qadın
yenə orada idi!
Daha o baxışlara dayana bilmədim. Yaxın gedıb, yanında
oturdum. Salam deyıb soruşdum: Ana can, bir şey mi olub? Mənım
əlimdən bir köməklik gəlirsə lütfən deyın. Nigəran
və qəmlı gözlərı ilə mənə baxıb dedı:
Yaşıyasan qızım!... yox mənım balam, sən mənə
necə kömək edə bilərsən ki... Dedım: Axı sizi çox
kədərlı görürəm, siz də mənım böyük anam
sayılırsınız, dedım bəlkə sizə yardım edə
bilərəm. Bu dəfə məhəbbətlə dolu baxışların
üzümə yağdırıb dedı: Qızım! Mən bu gün bankaya getdım,
bax o bankaya(əlı ilə xiyabanın digər tərəfindəki
bankayi göstədı)... maaşımı aldım və kiçik bir kisəyə
qoydum, sonra ət, çorək və dərmanlarımı almaq üçün yola
düşdüm. Dukanda ətın pulun vermək istəyirdim ki gördüm cibimdə pul
kisəm yoxdur. Elə bil dünya başıma xarab oldu! Tez dukandan çıxdım
və oradan buraya kimi piyada, yerə baxa baxa, hər kəsdən soruşa
soruşa gəldım, ancaq kisəni tapa bilmədim. İndi də nə
evimə getməyim gəlir, nə də bundan artıq bu istiyə dözə
bilmirəm... ay bala! Allah heç kimi mənım kimi adamsız və möhtac
etməsın... mənım geçımım rəhmətlik yoldaşımın
aylığıyladı, düzdü çox azdı amma çarəm nədır? Bir
təhər keçınırəm!
Yaşlı qadının gözlərı doldu... elə mənımdə!
Əlimdə olan, iki saat oncə aldığım paltara baxdım ki
mağazaçı onu diqqətlə bir rənglı kağaza bağlamışdı.
Axı bir neçə gün sonra dostumun toyuna gedəcək idim və yenı
bir lıbasda görünmək istəmişdim!
Bir daha yaşlı qadının qəmlı gözlərınə və
yorğun üzünə baxdım. Alnıma soyuq tər oturdu və özümdən
utandım. O bağlı paltarı daha əlımdə saxlaya bilmirdim,
sankı bir parça od olub əlımı və ürəyimi yandırırdı!...
yaşlı qadının qolundan tutub, dedım: Ana can, sizə bir söz demək
istəyirəm amma nə olar incimeyin. Ana can, mənı öz qızınız
bilin və gəlin birlikdə, oncə dərmanlarınızı, sonra digər
ehtiyaclarınızı almağa gedək... nə olar yox deməyin.
Yaşlı qadın təəccuüblə üzümə baxdı, sankı
eşiddiklərinə inanmamışdır. Dedım ana can qalxın gedək...
gözlərı yenə doldu, dedı: qızım, allah sənı heç bir zaman
yalnız biraxmasın, allah sənə uzun ömür versın. Xoşbəxt olasan qızım!
Yaşlı qadının əlındən öpüb və yardım etdım ki ayaqa
qalxsın, daha gözlərındə kədərdən və nigərançılıqdan
heç bir iz qalmamışdır... birlikdə yola düşdük...
Artıq günəşın istisi yanaqlarımı yaxmırdır, ya da
daha yaxa bilmirdir! Çünkü sərın və nəmlı bir külək
əsməyə başlayıb, mənım ürəyımı, ruhumu
sarırdır!... gök üzünə baxıb, gözlərımı yumdum və
ürəyımdə dedım: Gözəl allahım! Sənə mınlərcə
şükürlər olsun ki mənı layıq görüb və bu günü mənə
yaşatdın... şükürlər olsun ki bir insanın, bir ana ürəyin
sevindirmək səadətın mənə bəxş etdın! Sənə
şükürlər olsun ey mehriban allahım!...
Pərı(Sarı Gəlın) - 11 İyul 2005
|
